شهزاده ی رویا، شادی زیبا

******************************************* ******************************************* از دست دادمت....  به راحتی یک نفس.... به آسانی یک پلک.... سخت ست ؛ ولی انگار باید بگویم خداحافظ .ای تمام آن چه دارای ام بودی در این روزگار سخت.... خداحافظ... ...

من شرمسار این همه تحملم در نبودنت من خود به چشم خویشتن دیدم که جانم میرود دیدم که جانم میرود....... ************************************** من خوبم ! تنها حیرانم ! حیران این دل پریشان که نمیدانم چرا همه اش بی تاب تو میشود ... هی بغض هایش را ته کمد پنهان میکنم تا شاید  دست از آشفتگی بردارد اما ... مدام بی تاب تر میشود ! دیوانه تو را میخواهد !!! این همه نبودن کم اش است باز هم می خواهد در تو حل شود هرچه میگویم تمامش کند ! نمیکند ! دیگر نه منطق سرش میشود نه نبودن تو ! دیگر حتی نمیتوانم به آمدن باران سرش را گرم کنم ! بی تعارف بگویم ! خیلی وقت است که میدانم دیگر مال ...

یه وقت هایی هست که دوست داری مردت خواب باشه و خیلی حرف ها رو تو خواب بهش بگی! بگی:که بدون اون میمیری بگی:که از بودنش خدارو ممنونی بگی:که تمام دنیای تو،تو مردونگی اون خلاصه شده یا حتی آروم ببوسیش و خیالت تخت باشه که آروم خوابیده وتا صبح بهش نگاه کنی و از دوست داشتنش لذت ببریی..... عزیزم.... مهربانم.... تولدت مبارک..... تو را ... تمامی تو را ... نگاه مهربانت را ... غرور نهفته در صدایت را ... مهربانی هایت را ... همه را در امن ترین جای دلم جای می دهم. و هرصبح سرک می کشم به این دارایی عزیز . و شب ها هوشیار و نگهبان به خواب می روم. و اگرکسی از من بپرسد شغلت چیست؟؟؟ عاشقانه پاسخ می دهم : ...

پدر جان تو به من آموختی که ساده زیستن زیبا است و من پنداشتم ساده نوشتن هم همچون ساده زیستن زیباست این بهانه ای شد که بگویم بی نهایت دوستت دارم در روز پدر خداوند را با ناب ترین نیایش ها شاکرم و عاشقانه قلبم را تقدیمت می کنم.... ای قهرمان زندگی م ...

همسرم ای خوب ترینم.... یادت در اندیشه من.... نامت در قلب من.... بودن در کنارت آرزوی همیشگی من است روزت مبارک ای مونس لحظه لحظه عمرم.... ...

تنها خداست که میداند "بهترین" در زندگیتان چگونه معنا میشود! عزیزانم من در سال نو آن بهترین را برایتان آرزو میکنم. *نوروزتان فرخنده باد* ...

خدا حافظ زمستان...... خدا نگهدار ای مظلوم ترین فصل ها ما را ببخش سرمایت را دیدیم پاکی و سپیدیت را نه دلگیری می دانم یک رنگیت را ارج ننهادیم و غرق چند رنگی بهار شدیم...... ما انسانها همینیم یک رنگها را دوست نداریم مبهوت و غرق رنگها ی پر ریا می شویم ما راببخش ندانستیم آب رنگ، نقاشی بهاررا از قطرات برف و باران تو توان کشیدن دارد ما راببخش عطر گل  یخ را که عطر آگین وجود توست فراموش کردیم خدا نگه دار فصل تنهای من می دانم سال دیگر می آیی بعد از اشک ریزان پاییز به پیشواز نه عیدی داری و نه عیدانه ای ما را ببخش که ندانستیم  اگر هیزمی روشن می کند گرمایی را در خانه مان این گرما مدیون حضور توست آدم برفی مهرب...